Say SORRY Mr. CM

“If it had not been (Major) Sandeep's house, not even a dog would have glanced that way...” Commented by our Honorable chief minister Mr. V.S. Achuthanandan at being turned away at the door by Major Sandeep Unnikrishnan's father.....

I feel shame on myself for having a chief minister like him who doesn’t know how to react to a father's feelings who just lost his one and only one son. That too on a son who sacrificed his life for makes us to be safe. We should feel proud of him…Instead of that that our CM insulted his family.

As my brother belongs to Air force, I can understand what a soldier's family feels. In Major Sandeep's case, he himself joined with the team for Taj operation without any compulsion or hesitation. He has given up his life for our nation...but what our politician's gave him back?

Politicians should understand it’s not as easy to go for a commando operation as cutting ribbons. More over who gave them the rights to comment on a father's feelings? Mr. V.S Achuthanandan is representing more than 3 cores of malayalees.He symbolize the attitude of malayalee...by commenting like this, he made us to feel shame on ourselves. He gave an opportunity to the media to attack on him, even on the attitude of malayalee. All over the nation,whole media has populated that the malayalee major though Sandeep settled in Karnataka...

I am surprised how could CM say like this? Always told that Kerala is the 100% literate state. But the CM of 100% cultured state doesn’t know how to behave. It simply means that he doesn’t deserve to be the CM. He should apologies... but he refused to apologies for the denigrating remark till.

Mr. CM shouldn’t have said like this as being the most experienced politician in today’s Indian politics... Such a denigrating comment doesn’t suit one of India’s most respectable veteran leaders…After all he as such a political history which made us to proud on him…but today he himself forced us to oppose him...to blame him...to ask him to apologies publicly to the Major’ family…

I'm really sorry Major. Our state apologies to you for what our CM said...We all love you...We proud of you...

Say Sorry Mr. CM atleast for our state's sake…

ആത്മാവില്‍ തൊട്ടു വിളിച്ചത് പോലെ...

ഞായറാഴ്ച രാവിലെ എല്ലാവരും എന്ത് ചെയ്യാനാണ് ഇഷ്ടപെടുന്നത്? ഒരു ചൂടു ചായയുമായി പത്രത്തിന്റെയോ ടിവിയുടെയോ മുന്‍പില്‍ അമ്മ ചീത്ത പറയും വരെ കുത്തിയിരിക്കാന്‍.. അല്ലെ?? രാവിലെ ഓഫീസിലെ വരണ്ട തണുപ്പില്‍ , ബോറന്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സ്ക്രീനിനു മുന്‍പില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഞായറാഴ്ച വീട്ടില്‍ ഇരിക്കുന്നവരോട് അസൂയ തോന്നി എന്നുള്ളത് സത്യം ...എന്തെങ്കിലും ഒന്നു എഴുതെടി ,എന്‍റെ വായനശീലം കളയല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞു എന്‍റെ സുഹൃത്ത് പറയാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു ദിവസമായി...എന്ത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ കുറെ വിഷയങ്ങളും തന്നു..പക്ഷെ ഒന്നും അങ്ങ് ശരിയായില്ല.. എന്നാ പിന്നെ പാട്ടു കേള്‍ക്കാം എന്ന് കരുതി...പാടി തുടങ്ങിയത് എന്‍റെ വളരെ പ്രിയപ്പെട്ട പാട്ടുകളില്‍ ഒന്ന്..
"പുലര്‍കാല സുന്ദര സ്വപ്നത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരു പൂബറ്റയായിന്നു മാറി "

ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി മനസിലേക്ക് വീണത്‌ പോലെ ഒരു കുളിര്‍മ്മ.. ചില പാട്ടുകള്‍, ചില ചിത്രങ്ങള്‍, ചില ബന്ധങ്ങള്‍ ഒക്കെ അങ്ങനെ അല്ലെ? അവയെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസ് ശാന്തമാവും പോലെ...ആത്മാവില്‍ തൊടാന്‍ കഴിവുള്ള ആ ബന്ധങ്ങളും പാട്ടുകളും ഒക്കെ നമ്മള്‍ ജീവനെ പോലെ ഇഷ്ടപെടുന്നു...

പ്രഭാതങ്ങളില്‍ പുല്‍ക്കൊടിതുബില്‍ ഇറ്റു വീഴാന്‍ നില്‍‌ക്കുന്ന മഞ്ഞുത്തുള്ളികള്‍ എനിക്ക് ഒരുപാടു പ്രിയപ്പെട്ട കാഴ്ചകളില്‍ ഒന്നാണ്...ജാലകച്ചില്ലില്‍ കൂടിയുള്ള മഴ...അസ്തമയ സൂര്യന്‍റെ ചുവപ്പ് ....കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി.. തട്ടികളിക്കുമ്പോള്‍ പിടിവിട്ടു ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയര്‍ന്നു പോവുന്ന ബലൂണ്‍...ഒക്കെ എനിക്ക് ഏറെ പ്രിയപെട്ടതാണ്..എനിക്ക് അറിയാം നിങ്ങളില്‍ പലരുടെയും ഇഷ്ടങ്ങളില്‍ ഇവയില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒക്കെ പെടും എന്ന്...

പരസ്പരം കാണാനോ സംസാരിക്കാനോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി അല്‍പ സമയം ചിലവഴിക്കാനോ നേരമില്ലാത്ത ഈ കാലത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നുവെന്നും മനോഹരമായതെന്തോക്കെയോ നമുക്കു ചുറ്റും ഉണ്ടെന്നും തോന്നിപ്പിക്കുന്നതും ഇങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ ആണ്... ഓര്‍മയില്ലേ ആ പാട്ടു..സുകൃതത്തില്‍ മമ്മൂട്ടി പാടുന്നത്...

"എന്‍റെ വഴികളില്‍ മൂക സാന്ത്വനമായ പൂവുകളെ ..
എന്‍റെ മിഴികളില്‍ വീണുടഞ്ഞ കിനാക്കളെ നന്ദി..
മധുരമാം പാഥേയമായി തേന്‍ കനികള്‍ തന്ന തരുക്കളെ..
തളിരുമീ ഉടല്‍ താങ്ങി നിര്‍ത്തിയ പരമമാം കാരുണ്യമേ ...നന്ദി..."

പലപ്പോഴും പ്രകൃതിയുടെ ഈ സാന്ത്വനമാണ് നമുക്കു നഷ്ടപെടുന്നത്...ഒരുപാടു വിഷമം വരുമ്പോള്‍ ,അത് കേള്‍ക്കാന്‍ ആരും ഇല്ല എന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ ആകാശത്തില്‍ ഒറ്റപെട്ടു നില്‍‌ക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളോട് പറയാറുണ്ട് ഞാന്‍ എന്‍റെ വേദന...തോന്നാറില്ലേ നിങ്ങള്‍ക്കും ആരെങ്കിലും കേള്‍ക്കാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലെന്നു...ചിലപ്പോള്‍ ഒരു പരിഹാരം പോലും നമ്മള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാവില്ല..ഒന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ ഒരാള്‍...പറഞ്ഞു തീരുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ആ സങ്കടവും തീര്‍ന്നു പോയിട്ടുണ്ടാവും...നിശബ്ദമായ സാന്ത്വനം തരാന്‍ കഴിയുന്ന എത്രയോ കൂട്ടുകാരുണ്ട് നമുക്കു ചുറ്റും നമ്മള്‍ അറിയാതെ...

പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിടത്ത് അല്ല അല്ലെ തീര്‍ന്നത് ?? പക്ഷെ എന്തോ ഇങ്ങനെ നിര്‍ത്താന്‍ ആണ് തോന്നിയത്....കാരണം ഇങ്ങനെ മനസ്സില്‍ എവിടെയൊക്കെയോ അവശേഷിക്കുന്ന ചില ഇഷ്ടങ്ങളാണ് ജീവിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്..ജീവിക്കുന്നു എന്ന തോന്നല്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത്...ഗൃഹാതുരത്വം എന്ന് പറയാമോ? .....

സീറ്റിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്നു കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു ഞാന്‍ എന്‍റെ മനസിനെ എവിടെയൊക്കെയോ അലയാന്‍ വിട്ടു...മഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്ന വഴികളുടെ.....പ്രിയപ്പെട്ട കാഴ്ച്ചകള്‍ തേടി.. പശ്ചാത്തലത്തില്‍
"അരികില്‍ നീയുണ്ടയിരുന്നെന്കില്‍ ഞാന്‍ ഒരു മാത്ര വെറുതെ നിനച്ചു പോയി..."

Guy @ the cab

It was one of the evenings and I was on the way back to my room after my morning shift. I got into the cab first and waiting for some other people also to my cab so that I can ask the driver to move. After some while, one guy came .he was on phone ...He sat on the front seat and continued his conversation. I am a kind of person who prefers to keep silence while traveling. Always try to find out new things in my way though it’s my regular route to the office. So I usually don’t care if someone is talking over phone next to me. Why coz I noticed him that he was also a malayalee and moreover he was talking like, no one else is there around him and he is absolutely alone with his phone and apart from him, no one else is a malayalee.

After few seconds, I got to understand that he is talking with his girlfriend…and after sometime, 2 more people joined us, so we became four in the cab. Then he was saying to his girlfriend that “hmm,cab niranju kavinju,ini eppol ethum ennu kandu ariyanam.” obviously, I didn’t like the comment. I thought of telling him “Saab,plz do mind that there may be another one who can understand your language” But how could I? He is 200% dedicated to his phone. Hmm... Ok...I let it off… -:)

After sometime, I realized that he is not just talking, but simply romancing with her(pacha malayalthil paranjal pancharayadikkuka). His pitch was so high that it overcame the volume of music played in the cab. We could clearly hear what all he is speaking. I got irritated. He was planning their honeymoon trip, the way of wedding video should look like, which are the songs to be included. I suppose she would be his fiancee .he was addressing her by her pet name. I heard many times “kuttaa nee kazhicho,nee urangiyo …”(:P).To be honest I cant write the whole dialogue sequence since they need censoring. I felt like laugh loudly, but, I didn’t…then also, I thought ok, he may not be getting enough time to speak with his girl. So let him speak.

But, no way, he prompted me to do something. he again commented on us by saying that,”hmm,avideyum ivideyumaayittu 2-3 ennam undu cabil.ithinyokke irakkiyittu njan eppozha chelluka?” I lost my control. I messaged my friend to call me and talk as if she called me to ask something. I asked the driver to stop the music, and then talked with her in Malayalam. I came to know that the other end sound became lower and then stopped completely. Then I too hang the phone. I could see his face and I really wish if you also could see him at that time. He was like paled and completely out of conscious. Not even single drop of blood is there on his face. If he got shocked this much, you could imagine, I guess, what kind of conversation he had. I couldn’t control my laughter and afraid whether I would . But I controlled my self coz I felt pity of him by seeing his paled and terrible face. After the other two people got down, we two were in the cab. Then I got another call so that he assured that am a malayalee and I guessed he might be fainted out….Then I got down. While closing the door, I looked at him and it was clearly written over my face that “boss, don’t think that the people around you are deaf and dumb so that you can speak out whatever you want to”. And am sure that he understood what I wanted to tell. -:)

Do you think that the way he behaved is the right one in the cab? I don’t. Coz, of course am admitting that it’s his personal life and he has the right to talk to his girlfriend/lover as the way he prefers. And others don’t have any rights to question them. But I believe, there are at times, when we need to take care of others who are surrounded to us, so that our personal things would be remain as personalized. I don’t think that my private details are needed to be shared by the public. But, nowadays, in this very busy life, we can’t assure that we will always be in a private place so that we can keep our personal things as secret. It may happen. Even though, I think its better we should take care of others, coz they may get irritated with our conversation.

I have gone through this type of experiences many times before. But this time I felt damn irritated. Coz the way he behaved as others are deaf ... I hope next time onwards, he will consider the people around him before going for a talk with his girlfriend. -:)_